Nowe przepisy o mobbingu. Firma ściągnie do 29 tys. zł z prywatnego konta
Od 5 listopada 2026 roku obowiązują znowelizowane przepisy Kodeksu pracy, które fundamentalnie zmieniają odpowiedzialność finansową za nękanie w miejscu pracy. Poszkodowany pracownik może teraz domagać się gwarantowanego zadośćuczynienia w kwocie co najmniej 28 836 zł bez konieczności udowadniania rozstroju zdrowia przed biegłymi sądowymi. Z kolei pracodawca, który wypłaci pieniądze ofierze, zyskał bezpośrednie narzędzie, by zażądać pełnego lub częściowego zwrotu całej sumy z prywatnego majątku osoby stosującej mobbing.
W skrócie:
- Wprowadzono minimalną kwotę zadośćuczynienia za mobbing równą 6-krotności minimalnego wynagrodzenia: 28 836 zł w 2026 r. i 29 700 zł w 2027 r.
- Pracownik nie musi już udowadniać rozstroju zdrowia ani przedstawiać dokumentacji psychiatrycznej, aby uzyskać zadośćuczynienie.
- Pracodawca po wypłacie zadośćuczynienia może wystąpić z regresem do osoby dopuszczającej się mobbingu i odzyskać wyłożone środki.
- Ostateczny podział kosztów zależy od stopnia winy: jeśli zarząd tolerował zachowania przemocowe, nie odzyska od pracownika całości kwoty.
Spis treści
- Ile wynosi zadośćuczynienie za mobbing w 2026 i 2027 roku?
- Koniec z wymogiem rozstroju zdrowia. Łatwiejsza droga do pieniędzy
- Regres od sprawcy: jak pracodawca odzyska pieniądze z kieszeni mobbera?
- Podział winy. Kiedy firma zapłaci część zadośćuczynienia?
- Kogo może dotknąć roszczenie finansowe za mobbing?
Wieloletnia bezkarność osób dopuszczających się nękania podwładnych lub współpracowników właśnie się skończyła. Nowelizacja Kodeksu pracy, która weszła w życie 5 listopada 2026 roku, wprowadziła instytucję roszczenia regresowego wobec faktycznych sprawców mobbingu oraz ustanowiła sztywną, minimalną barierę finansową dla zadośćuczynień.
Dla pracodawców oznacza to koniec sytuacji, w której to wyłącznie budżet spółki ponosił koszty toksycznych zachowań kadry zarządzającej. Dla poszkodowanych – znacznie szybszą i mniej obciążającą psychicznie drogę do rekompensaty.
Ile wynosi zadośćuczynienie za mobbing w 2026 i 2027 roku?
Kluczową zmianą z perspektywy portfela poszkodowanego pracownika jest dodanie do art. 94³ Kodeksu pracy nowego § 11. Ustala on dolną granicę zadośćuczynienia na poziomie co najmniej sześciokrotności minimalnego wynagrodzenia za pracę.
Ponieważ wysokość płacy minimalnej w Polsce rośnie, rośnie także ustawowe minimum, poniżej którego sąd nie może zejść przy orzekaniu zadośćuczynienia:
- W 2026 roku: przy minimalnym wynagrodzeniu wynoszącym 4806 zł brutto, najniższe zadośćuczynienie to 28 836 zł,
- W 2027 roku: przy planowanej stawce 4950 zł brutto, kwota ta wzrośnie do poziomu 29 700 zł.
Warto pamiętać, że podane liczby stanowią wyłącznie próg minimalny. Jeśli doznana krzywda była dotkliwa, a mobbing trwał przez wiele miesięcy, sąd pracy ma pełną swobodę przyznania świadczenia w znacznie wyższej wysokości – sięgającej kilkudziesięciu, a nawet ponad 100 tysięcy złotych.
Oprócz zadośćuczynienia pracownik może niezależnie dochodzić odszkodowania za szkodę majątkową (np. koszty leczenia, terapii czy utraconych zarobków po odejściu z pracy).
Sprawdź też: Jak zmienić numer konta u pracodawcy? Instrukcja krok po kroku
Koniec z wymogiem rozstroju zdrowia. Łatwiejsza droga do pieniędzy
Do 4 listopada 2026 roku przepisy były dla osób pokrzywdzonych wyjątkowo restrykcyjne. Aby ubiegać się o zadośćuczynienie za mobbing, pracownik musiał bezwzględnie udowodnić wywołanie u niego rozstroju zdrowia. W praktyce oznaczało to konieczność wielomiesięcznych wizyt u psychiatrów, przedstawiania dokumentacji medycznej i poddawania się badaniom biegłych sądowych. Osoby nękane, które zdołały obronić się przed chorobą, były pozbawione prawa do zadośćuczynienia.
Nowe brzmienie art. 94³ Kodeksu pracy całkowicie likwiduje ten warunek.
Prawo do zadośćuczynienia finansowego przysługuje z samego faktu doznania mobbingu. Poszkodowany musi dowieść przed sądem, że miał do czynienia z uporczywym i długotrwałym nękaniem lub zastraszaniem, które wywołało u niego zaniżoną ocenę przydatności zawodowej, upokorzenie lub izolację. Zgromadzenie historii wiadomości, e-maili czy zeznań świadków wystarczy do dochodzenia roszczeń, nawet jeśli pracownik nie korzystał ze zwolnień lekarskich.
Regres od sprawcy: jak pracodawca odzyska pieniądze z kieszeni mobbera?
Dla osób stosujących mobbing najważniejszą zmianą jest dodany do Kodeksu pracy art. 94³ § 12. Dotychczasowy schemat prawny chronił toksycznych kierowników czy dyrektorów: poszkodowany pozywał pracodawcę (spółkę, instytucję, urząd), a to organizacja płaciła zasądzoną sumę z własnych środków obrotowych.
Obecnie mechanizm rozliczeń wygląda inaczej:
- Pracownik składa pozew przeciwko pracodawcy – to firma w pierwszej kolejności wypłaca zasądzoną kwotę zadośćuczynienia lub odszkodowania.
- Po dokonaniu wypłaty pracodawca nabywa prawo do wystąpienia z tzw. roszczeniem regresowym do osoby, od której pochodziły zachowania mobbingowe.
- Pracodawca żąda od tej osoby zwrotu wypłaconej kwoty – w razie odmowy sprawa trafia do sądu cywilnego lub sądu pracy.
Oznacza to, że osoba dopuszczająca się przemocy w miejscu pracy może w krótkim czasie stanąć w obliczu konieczności oddania swojemu pracodawcy kilkudziesięciu tysięcy złotych z własnego konta bankowego.
Warto wiedzieć: Pensje będą liczone po nowemu. Rewolucja w wypłatach!
Podział winy. Kiedy firma zapłaci część zadośćuczynienia?
Nowe przepisy precyzują, że pracodawca może domagać się od osoby nękającej zwrotu środków w wysokości odpowiadającej stopniowi winy jej oraz samej firmy. Sąd rozpatrujący roszczenie regresowe oceni, czy i w jakim stopniu zarząd przyczynił się do powstania szkody:
- 100% zwrotu od osoby nękającej: sytuacja, w której firma miała wdrożone realne procedury antymobbingowe, przeprowadzała regularne szkolenia, a osoba ta działała w ukryciu i natychmiast po zgłoszeniu sprawy wyciągnięto wobec niej konsekwencje dyscyplinarne. W takim wypadku pokrywa ona całą kwotę.
- Częściowy podział kosztów: sytuacja, w której ofiara wielokrotnie zgłaszała zachowania przełożonego do działu HR lub zarządu, a kierownictwo ignorowało sygnały, zamiatało sprawę pod dywan lub bagatelizowało skargi. Wówczas sąd może orzec, że pracodawca ponosi np. 50% lub 70% winy, ograniczając kwotę regresu.
Pracodawcy, którzy nie dbają o przejrzyste środowisko pracy i nie reagują na patologie, nie będą mogli przerzucić pełnego ciężaru finansowego na zatrudnionych kierowników.
Kogo może dotknąć roszczenie finansowe za mobbing?
Warto podkreślić szeroki zakres podmiotowy nowelizacji. Przepisy celowo posługują się określeniem „osoba, od której pochodziły zachowania stanowiące mobbing”, zamiast ograniczać się wyłącznie do pracowników etatowych na stanowiskach kierowniczych.
W praktyce roszczenie regresowe może zostać skierowane przeciwko:
- bezpośredniemu przełożonemu (kierownikowi, team leaderowi, dyrektorowi),
- współpracownikowi na równorzędnym stanowisku, który brał udział w nękaniu,
- grupie pracowników działających w porozumieniu (wówczas odpowiadają oni solidarnie lub w częściach zależnych od winy),
- podwładnemu, który stosował mobbing pionowy (skierowany w stronę przełożonego),
- osobie współpracującej z firmą na podstawie kontraktu B2B lub umowy zlecenia, jeżeli jej działania wypełniły kodeksowe znamiona mobbingu wobec pracownika etatowego.
Dla osób pracujących w polskich firmach oznacza to fundamentalną zmianę: mobbing przestał być jedynie abstrakcyjnym ryzykiem wizerunkowym przedsiębiorstwa, a stał się realnym i bezpośrednim zagrożeniem dla prywatnych finansów każdego, kto przekracza granice prawa w relacjach ze współpracownikami.
Dowiedz się: Dodatkowa pensja przy pożegnaniu z etatem. Sprawdź, ile zyskasz
Oficjalne źródło informacji: Ustawa z 19 czerwca 2026 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz ustawy – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2026 r. poz. 1046).
Chcesz być na bieżąco z najważniejszymi wiadomościami?
dodaj zgarnijpremie.pl do preferowanych źródeł w Google
